Andere naam!!

Hoi iedereen,

Je kan mij voortaan vinden op mijn nieuwe eigen domeinnaam:

www.unicornsandfairytales.be

Groetjes!!!!

BLOGVERHUIS!

Vanaf nu kan je mijn blog vinden op wordpress:

leukvoorkidsandmoms.wordpress.com

Als alles goed verloopt verhuizen mijn volgers op bloglovin mee....

Een leuke speelgoedkist/opbergdoos

Na enkele maanden heb ik weer eens de tijd gevonden om een opbergdoos te maken. 

Tijd vinden met een pasgeboren kindje is moeilijk maar wel mogelijk... als je een lief groot ventje hebt die wat mee helpt! Zo maakte ik al 1 van de 2 beloofde dozen voor iemand.

Een bumba speelgoedkist met zijn naam! 

Wil je nog andere speelgoeddozen zien die ik gemaakt heb? Klik even op de pagina met opbergdozen en ze komen tevoorschijn! Binnenkort meer nieuws in verband met de opbergdozen! 

I'll keep u posted! 

Op zoek naar de juiste fles...

Niets is zo gemakkelijk als borstvoeding ... zegt men...
Ik ben het nu 9 weken aan het doen en het gaat steeds beter. Het klopt wel dat het makkelijk is: je moet niet sleuren met flesjes, poeder en water, het is goedkoop en je hebt het snel "bij de hand"....
Maar nadelen zijn er ook: je moet steeds gemakkelijke kledij dragen (en in mijn kleerkast hangt niet zoveel borstvoedingsproof-kledij ), je moet oppassen wat je eet en drinkt en je kan niet zomaar even weg.... Jij bent de papfles , deal with it...
Maar er bestaat een oplossing als je zoals mij veel productie hebt (klinkt zo raar, maar ik vond niets dat minder raar klonk...hmz...) Je kan , jawel, afkolven begot!
Ik deed het en vulde de diepvries. Jammer genoeg heb ik al meer kunnen weggooien dat wat anders omdat mijn kleine lieve vent niet uit een fles wil drinken. Hij wil tiet... (gniffel)
Avent, geen succes! Dan maar op zoek naar iets anders.. Hey die Tommee Tippie flessen lijken op tiet! Doen we dat maar eens... Nee geen succes, baby vol melk maar niets in de mond.
Nu hebben we difrax flessen: hele andere speen en mooi design.
Het lukte bij mijn schoonbroer en bij manlief toen ik niet in de buurt was. Maar de laatste keren lukte het weer niet. Heel lastig!
Nu heeft kleine man weer een regeldag waardoor hij véél meer wil drinken dan anders en je borsten leeg lijken. Yes! Terug mijn oorspronkelijke maat! Maar dat wil zeggen dat ze binnenkort weer gaan groeien, die 2 dingen. Neeh, nix voor mij, ik wil kleine dingen!

Maar .... ik heb het toch maar gedaan! Met veel liefde!
Midden juli schakelen we over en dan neemt kleine man hopelijk genoegen met een flesje...
Sorry, no tiet for you anymore :-)

Koemelkeiwitdieet... clusteren? Regeldagen? Huh!?

Een baby ... schattig maar kan niet zeggen wat er mis is... Damn! 

Waarschijnlijk hebben 80% van alle baby's krampjes en pijn wat resulteert in ... huilen of in ons geval krijsen. Nee, mijn baby heeft geen zacht gehuil maar een schil gekrijs waarvan je oren zo gaan ploppen. 

Mjah... Oké dan. Wanneer dit niet meer binnen de perken blijft en uren doorgaat dan word je wel radeloos moet ik zeggen. Op dat punt stonden we enkele weken geleden... Ons mannetje had een dik gezwollen buikje en pijn! De kinderarts raadde mij een koemelkeiwitdieet aan oftewel: alles waar koemelk of eiwitten inzitten vermijden/schrappen. Dit zeggen tegen mij is zeggen tegen een drugsverslaafde dat hij geen drugs meer krijgt vanaf nu. Met goede moed begon ik en ben nu reeds 3 weken bezig.

Of ik verschil zie? Geen idee! Ondertussen is hij al wat ouder en groeien de meeste baby's stilletjes aan uit die krampen... We gaan ook naar de osteopaat. Dus als we eens wat minder goede momenten hebben denk ik meteen dat ik iets verkeerd gegeten heb! Als we dan goede dagen hebben weet ik niet hoe het komt: dieet, osteo of gewoon... Ondertussen heeft hij niet meer zo'n gezwollen buikje, joepieee! 

De afgelopen 3 dagen was het heel goed! Niet teveel huilen overdag, al helemaal niet 's nachts (wat hij nog nooit gedaan heeft!) en hij leek vrij gelukkig. Ook al had ik mij gewaagd aan een yoghurt! 

Gisteren mochten we het bekopen: heel de dag huilen, willen eten en niet gelukkig zijn.

Toen mijn vriend om 21uur moest gaan werken en ik alleen achter bleef met onze huilende man  zonk de moed in de schoenen.Tot 23uur heeft mijn kleine man nog liggen krijsen, echt krijsen met dikke tranen. Niet van krampen.... Maar wat dan wel? Mijn hart brak.

Hij wou heel de tijd eten maar hij was veel te hard over zijn toeren om te kunnen eten.

Uiteindelijk is hij in mijn armen in slaap gevallen door het vele huilen denk ik.

Hij sliep door tot 3u30 en had langer kunnen slapen als mijn stomme wekker niet afgegaan was, tussen de boxspring terechtgekomen was en ik niet met een keerborstel hem er tussenuit moest pulken omdat het stomme ding al een kwartier aan het afgaan was! Balen! 

Maar als bij wonder sliep hij na het eten 3uur verder en da het volgende eten weer 3 uur verder om uiteindelijk wakker te worden (zoals elke morgen) met krampjes.

De draagdoek in en opgelost, hij slaapt nu heerlijk tegen mij aan terwijl ik deze blogpost schrijf.

Geweldig toch? 

Dus...allergie? Ik denk het niet eigenlijk....

Reflux? Misschien wel, hij slikt vaak precies terug iets in...

Clusteren? Kan ook.

Of moeten we er gewoon door? 

Draagplezier

Ik zag het bij mijn collega Evelien en ik trok grote ogen. De circustoeren dat zij kon uithalen met haar kids om hen in de draagdoek te stoppen, 1 vooraan en 1 achteraan... Geweldig maar niet voor mij! Dacht ik...

Mijn klein manneke worstelt al sinds week 2 met darmkrampjes. Dat gaat gepaard met huilen en niet kunnen slapen uiteraard. Ik had van een vriendin een draagdoek overgekocht samen met nog vele andere spulletjes en toen ik naar de lactatiedeskundige ging voor informatie en borstvoedingskledij  (Mamma Latte) heeft ze voorgedaan hoe je die moest knopen. (Tricot Slen) Thuis probeerde ik het en .... het huilen stopte en mijn klein ventje sliep als een roos dicht tegen mama aan. 

Vanaf toen wilde ik meer.... Mijn collega Evelien, in mijn ogen de expert, kwam langs met haar doeken en ik mocht haar Storchenwiege (geweven doek) lenen. Het is een succes! 

Ik bestelde er zelf eentje : een zomerdoek: een hoppediz das leichte. 

Ik kan al niet wachten om mijn doekjes uit te proberen!
Ook mijn grote man is helemaal verkocht en ik ben fier dat hij ook wil dragen!

Voor wie op facebook zit:

Wie graag advies heeft of wil praten over dragen kan op facebook lid worden van de groep: DRAAGPRAAT .  Daar vind je tevens leuke links naar webshops, knooptechnieken en draagdeskundigen.
Wil je graag een doek kopen (tweedehands) dan kan je lid worden van DRAAGDOEKENMARKT. 


Voor wie uitleg wil over verschillende doeken:

Op mijn blog vind je links naar allerlei webshops en informatiewebsites over draagdoeken (wordt vaak aangevuld) en op mijn pagina 'draagdoeken' vind je uitleg over verschillende doeken die ik van de website Doekentheek heb gehaald.

Roze wolk versus babyblues

De moment dat je kleine spruit voor de eerste keer op je borst ligt en voor de eerste keer drinkt , dat zijn momenten dat je op de roze wolk zit. Je ouders komen en je huilt van geluk. 

Je vraagt je af hoe het mogelijk is dat jij en je man zo iets moois op de wereld hebben kunnen zetten...

Het is een wonder dat uit 2 kleine dingen zo een mooi wezentje kan komen. Roze wolk....

Maar dan komt de moment dat de roze wolk plaats maakt voor de harde realiteit.

Een grote verantwoordelijkheid die nu voor eeuwig op je schouders rust, een levend wezen dat je moet opvoeden en verzorgen. Met die verantwoordelijkheid komt er een bezorgdheid mee en een liefde die je nog voor niets of niemand anders gevoeld hebt... De roze wolk klaart op en maakt plaats voor de babyblues.

Tranen van onzekerheid. 

Ik had er de eerste week enorm veel last van. De eerste dag durfde ik Vince zijn pamper niet verversen, ik durfde hem ook niet in bad stoppen en ik kon hem absoluut niet horen huilen want dan brak mijn hart, trok mijn maag zich samen en stond ik mee een potje te huilen. Daar stond mijn vriend dan met de vroedvrouw te zorgen voor ons kind terwijl ik mezelf afvroeg of ik dit ooit allemaal zou kunnen.

Ik maakte me zorgen of dit wel normaal was maar eender welk babyboek ik las , overal stond het verlossende woord: babyblues. Geen zorgen dit gaat over! 

Na een week ging alles al veel beter.

Ik slaap nu ook beter omdat ik de geluidjes leer kennen die mijn mannetje maakt (hij is een expert) en oooh jaa ik huil nog wel hoor, maar meer van vermoeidheid en als hij ontroostbaar is door krampjes of zijn huiluurtje heeft. Maar hey, wij zijn ook maar mensen en af en toe eens goed snotteren kan goed doen! 

Dus kersverse mama's of mama's-to-be: allemaal perfect normaal! 

En kijk, als je zoon voor de eerste keer ECHT lacht naar je, dan vergeet je zijn huilbuien op de meest lastigste momenten...

26 mei 2014

De bevalling...

Ik had het voelen aankomen. De dag voor mijn bevalling voelde ik dat er iets op til stond. 's Nachts woelen en draaien om uiteindelijk om 4u30 al op te staan. Ik had zin in een warme chocomelk en toast... Doen! Mijn marathon Grey's Anatomy verderzetten en rond 6u denk ik dat ik terug in slaap ben gevallen op de zetel.

Plots schoot ik wakker rond half 8 want mijn 'water brak'. Ik kon amper de laatste maanden uit de voeten door veel rugproblemen maar ik denk dat ik naar boven gevlogen ben! Mijn vriend lag nog te slapen en deed zijn ogen open en zag mij daar staan. "Ik denk dat het zover is!" 

2 weken te vroeg dus koffer maar half gepakt (bij mijn vriendin Vicky zou het niet waar geweest zijn!) en kriebels van de zenuwen liepen we als kippen zonder kop door het huis. Effe diep ademen en alles op een rij zetten: koffer nemen, Lies bellen voor de kaartjes,  doopsuiker , panelen, een tijdschrift, ...

Na een doucheke richting ziekenhuis en om half 10 zat ik in de verloskamer de weeën op te vangen.

Nog met volle moed!

Ze waren meteen heel hevig. Ik had al een cm cadeau van de week ervoor maar na 2 uur had ik nog maar 2cm. Omstreeks 15u kon ik de pijn echt niet meer verdragen en vroeg ik een epidurale.

Had ik beter niet gedaan:  prik gekregen en na 15min ging de pijn verdwenen zijn beloofde men mij. Dus: vriend auto gaan verzetten, vroedvrouwen weg en ik lag te wachten op verlossing van de pijn...

Ik ging enkel de persweeën nog voelen. 

Maar.... de pijn ging niet weg en nam enkel toe! In die mate dat ik dacht dat ik mijn kleine man zelf kon gaan opvangen! De rode hulpknop ver van mijn bed, ik vast aan de draden en helemaal alleen in het verloskwartier met hevige weeën. Ik heb zeker enkele minuten (het leek wel een uur) geroepen (nog vrij ingehouden omdat ik niet wou krijsen) :  HALLOOO? IS DAAR IEMAND? HEEELP? AAUUUW! ZUUUSTER (Ik weet begot niet waarom ik zuster riep, da's iets van het stenen tijdperk...) 

Uiteindelijk kwam er een poetsvrouw die kwam vragen of er iets was. JAAAA, IK HEB PIIIJJJJN! 

De vroedvrouwen kwamen enkele seconden later aangelopen en bleek dat ik 8cm had.

Ze gingen mij al klaarmaken en voor mij kon het niet vlug genoeg gaan. WAAR IS DE DOKTER!? Bleef ik maar roepen... Uiteindelijk kwamen de verlossende woorden: U hebt 10cm opening, u mag gaan persen. JAAAAAAAA! Die eerste perswee bleef te lang naar mijn zin uit maar daar kwamen ze dan toch... 

Ik had mezelf voorgenomen om niet te roepen en dit als een pro te doen (ik ben nogal kleinzerig normaal...) 

De voorlaatste perswee zakte mijn bloeddruk en werd het even zwart voor de ogen en toen heb ik gezegd (volgens manlief) LAAT MAAR ZITTEN, HET HOEFT NI MEER...

Vroegen ze nog of ik het hoofdje wou voelen: EUH NEEEE HALLO!? IK WIL PERSEN, HET MOET ER NU UIT!!!!Flink aangemoedigd door mijn vriend (hij had zelfs mijn benen mee vast) lukte het dan toch om die laatste perswee flink te doorstaan en plots was ie daar... ONZE PRINS! VINCE! 16u50... 50cm en 3,020kg!!!

Luid krijsend (de longen waren in orde) legden ze een klein manneke op mijn borst.

Wat een speciaal gevoel! Niet te omschrijven. De pijn bleef en ik dacht: mensen die zeggen dat je alle pijn vergeet als ze uw kindje op je borst leggen liegen! (Enkele dagen later wist je inderdaad niet meer wat voor pijn je had hoor...gelukkig) 

Ik kon mijn zoon door de gangen horen door zijn gehuil, gevolgd door zijn trotse vader. 

Wat ik deed ondertussen weet ik eigenlijk niet meer... 

Vanaf nu zijn we met 3! 

We proudly present you...Vince...

Vince Defossé

50 cm - 3,020 kg

Op 10 april 2014 was het dan eindelijk zover...

Hij kon geen 2 weekjes meer wachten en besloot op deze wereld te komen!

Een blond venteke met the cutest smile ever! Hij veroverde meteen al onze hartjes.

We zijn blij dat je er bent lieve Vince, er staat je nog een heel leven te wachten...

TO BE CONTINUED....

Liebster Award

Ik zag het al enkele keren in blogland verschijnen: de Liebster Award. Toen kreeg ik van Jess Cee de Liebster Award! Superleuk! Ik doe dan ook graag mee. De bedoeling is dat ik haar vragen beantwoord en daarna zelf 10 nieuwe bloggers nomineer en link en zelf vragen stel aan hen... Niet simpel, wel leuk! 

 11 dingen die mij beschrijven: 
creatief - emotioneel - passioneel - sportief - humoristisch - hulpvaardig - babbelziek - kattig als ik mijn zin niet krijg - dierenvriend - mom-to-be - bezige bij 


 1) Wat is je lievelingskleur?
Ik vind dit altijd een moeilijke vraag want ik heb niet echt een vaste kleur voor iets. Het hangt samen met mijn gevoel. Soms kan ik ineens helemaal voor pastel gaan, terwijl de volgende dag de bruintinten overheersen enz... Dit is dan qua kledij...

 2) Welke is je favoriete shop stad in België? 
Ik woon en werk in Antwerpen en het is daarom niet nodig om in een andere stad (waar overigens vaak dezelfde winkels zijn) te gaan shoppen. Ik vind mijn goesting hier. Maar dat wil niet zeggen dat ik niet naar andere steden zou willen gaan. Ik vind overal wel leuke winkels :-) 

 3) Welke blogfoto plaatste je als laatste?
Dat is toevallig mijn profielfoto van mijn blog.Ik ben bijna 38 weken zwanger en wou een leuke foto plaatsen.Hier is ze nog eens: 

 4) Vanwaar komt je blognaam?
Mijn blognaam komt van het feit dat ik steeds bezig ben.Ik heb ontelbare hobby's en werk veel voor school (ik ben leerkracht) en ik kan onmogelijk stil zitten. Ik heb dit nog maar eens ondervonden toen ik van de gynaecoloog rustig moest zijn en enkele uren verplicht moest gaan liggen in bed... Dit lukte niet. Ik zocht nog naar een leukere naam voor mijn blog en ik dacht aan bezige bij dus Bizzie Bee om het wat leuker te maken :-) 

 5) Wat staat er zeker nog op je to-do lijstje?
Wat staat er niet op... Op het gebied van naaien staat er nog veel op: ik wil nog een kindermobiel malen, een broekje, nog een koffertje, een gepersonaliseerde tas, een dekentje, enz... 

 6) Welke blog vind je de moeite om dagelijks te bezoeken?
Ik ben wel fan van Toertjes&Pateekes . Zij maakt heel mooie dingen die ik ook wel graag zou kunnen maken...ooit :-) 

 7) Welke is je lievelingsspreuk?
Ik heb er wel een paar. Vooral de spreuken van Paulo Coelho. Neem nu deze bijvoorbeeld: 

 “It's the possibility of having a dream come true that makes life interesting.” 

 8) Wat is je levensdroom? 
Dat is ook geen gemakkelijke vraag want soms kunnen dromen veranderen naar omstandigheden. Op deze moment zou ik graag later iets van mezelf hebben: een winkeltje of een boek dat ik geschreven heb. Ik wil nog iets bereiken... En natuurlijk een goede mama zijn... 

 9) Wat zou je voor geen geld ter wereld kunnen missen? 
Mijn ventje en ook al moet die nog komen: mijn zoontje. Ik ga waarschijnlijk de grootste liefde die er bestaat voelen als hij er is en ik denk dat dat iets is dat je niet wil missen. 

 10) Mocht je jezelf in een dier kunnen veranderen? Welk dier zou dit zijn en waarom? 
Mijn eigen katten of die van ons mama... Verwende beestjes die aandacht krijgen, eten krijgen, mogen gaan en staan waar ze willen en niets tekort komen. 

 Zo , nu moet ik enkele blogsters nomineren die minder dan 200 volgers hebben. Dit zijn de "gelukkigen" : 

Angellekes Design
Lolo 
Patat en Kroket 
Verne en Jasper 
Creatieve Warboel 
Sjaantje 
Annemie's werkjes 
Isabelle Blogt 
Mammabelle 
Oo Jipie 

 Dit zijn jullie vragen: 

1) Waar draait jouw blog om? Hoe zou jij je blog promoten? 
2) Vertel eens iets over jezelf , iets waar je trots op bent. 
3) Wat heb jij al gemaakt waarmee je wil stoefen? (opscheppen)  
4) Wat vind jij het leukste aan mijn blog? (Bizzie Bee) 
5) Wat vind je belangrijk in deze wereld? 
6) Wat is je lievelingsboek? Waarom? 
7) Wat wil je in je leven nog zeker verwezenlijken? 
8) Wat is je lievelingseten? 
9) Als je een workshop zou mogen volgen, wat voor één zou dat zijn? 
10) Wat vind jij leuk aan je beroep? 

 Nog even de regels op een rijtje: 
 - Mij in je blog vermelden via een link 
 - Antwoorden op de vragen 
 - 10 nieuwe mensen nomineren die minder dan 200 volgers hebben en linken

 Veel plezier!!! xOxOxOx

Unfinished business

Ik wil alles tegelijkertijd doen.... Maar dat resulteert in enorm veel "unfinished business"... 

Daarom heb ik een beetje doorgewerkt aan enkele stukken die ik echt wel wou maken.

En nu is het nog niet helemaal af... Hier en daar nog knoopjes en een zoompje en dan, dan pas, is het af! 

Dat komt wel... 

Alvast een preview op mijn onafgewerkte, maar toch bijna klaar, kledingsstukken...

Tadaaaaaa.....

Als eerste een retro frakske voor mijn zoontje... Er moeten nog wel knoppen opkomen. Ik maakte het in de naailes met vééél hulp en geduld. Het is klein en daarom is het schattig, maar ik ben niet 100 procent tevreden van het model. 

Stofje: Stoffe&Koffe
voering: fleece van Den Depot
Paspel: Den depot 

Van dit broekje ben ik wel fan! Komt uit ottobre kids. Superleuk om te maken! 

De bedoeling is nog "bretellekes" en een leuk retro "klakske" te vinden om te combineren met een leuk hemdje.  

Stofje: bruin velours Stoffe&Koffe
jeansknoop: Stoffe&Koffe
Patroon: Ottobre kids 

En dan last but not least, de befaamde Louisa Dress van Compagnie M. 

Ik was meteen fan toen ik het zag maar omdat ik een zoontje krijg viel mijn naaidroom om eindeloos kleedjes te naaien in diggelen. Toen dacht ik: ik heb 2 schattige nichtjes, dus waarom zou ik geen kleedjes kunnen maken? 

Alvast mijn versie van de Louisa Dress... 

Een zalig jurkje om te naaien. Deze versie : niet moeilijk en je kan er gemakkelijk je eigen draai aan geven. 

(Ik moet enkel onderaan nog omzoomen) 

Blauw stofje: Stoffe&Koffe
Voering bruin: Stoffe&Koffe
knopen: Action
Paspel: Stoffe&Koffe
Patroon: Louisa Dress van Compagnie M

Kofferkes....

Ik moest en ik zou een koffertje leren maken. Toen mijn plaatselijk favoriete naaiwinkeltje Stoffe & Koffe in Schoten een workshop organiseerde was ik er als de kippen bij! Het resultaat was niet perfect en dat lag mede door mijn ongeduldigheid... 
Iets nauwkeuriger werken had wel beter geweest, maar ach, ik heb nu tenminste al 1 manier om een leuk koffertje in elkaar te steken! 
Elke keer leer je weer iets nieuws en deze keer was het: best toch een stevigere vlieseline of andere versteviging... Ik stak er op het einde een placemat in maar toch... 
Canvas is ook wel beter om het steviger te maken, maar ik kan die leuke stofjes maar moeilijk weerstaan.... Vooral die van Riley Blake....Fan! 
Dit was het resultaat: 

Stof: Riley Blake
Paspel, rits, tassenband: Stoffe&Koffe 

Dit is koffertje nummer 2... Weer geen goede vlieseline, weer niet stevig genoeg maar wel een zalig stofje en een iets andere werkwijze.... Ook wat groter.

In detail zie je hier en daar wel een slordige afwerking en dit komt mede door de dikkere H640 vlieseline die ik er mee heb ingestoken. Weer wat wijzer geworden... Volgende keer nog eens een andere werkwijze proberen! Nu de voering er nog in en dan is ie af...

Stofje: Stoffenverkoop in Kapellen
Paspel: den depot
ritsen: van mezelf
tassenband: Stoffe&Koffe

Mijn eerste koffertje heb ik gebruikt als geboortecadeautje voor een vriendin en ik stopte er nog enkele zelfgemaakte dingen in:

Mijn tweede koffertje heeft op de moment nog geen bestemming maar dat komt nog wel :-) 

Genoeg zwangere vriendinnen! 

We blijven onze skills uitbreiden en binnenkort ga ik het perfecte koffertje hebben! 

I know I will ;-) 

XoXo

De laatste loodjes...

Loodjes, zeg dat wel! Ik dacht altijd dat men overdreef wanneer men zei dat de laatste maand van je zwangerschap zwaar is... Maar dat is dus ECHT WEL zo! Je raakt voor het minst buiten adem, ik geraak niet meer op mijn normale wijze (lees: spring recht ) uit mijn bed. Neen, nu moet ik eerst opzij rollen, mijn benen over de rand laten vallen en zo uit het bed sukkelen... Wel grappig hoor. We klagen niet, het is eens iets anders! De eetlust is ook fel geminderd. Ik zag net een prent met hoe mijn ingewanden er nu bijliggen... Ik kan zeggen: they are ALL OVER THE PLACE!  Mijn maag is zo hard samengeperst dat ik 's avonds even moet bekomen van het avondeten.... En tenslotte als ik wandel (meer dan 1km gaat niet goed meer) heb ik het gevoel dat mijn kleine ventje er ten allen tijde kan uitvallen. (Wat gelukkig niet kan)

Niet alleen lichamelijk zijn het de laatste loodjes, ook organisatorisch! De suikerbonen zijn allemaal klaar. De kadootjes voor de kids die op bezoek komen zijn bijna klaar en nu ben ik bezig aan een geboortepaneel. Een geboortedoos heb ik ook gemaakt waar ik de kaartjes van het bezoek ga ik bewaren. De naam staat ook al klaar ik de kamer (kartonnen letters met stof bekleed).
En tenslotte een opbergkist uiteraard....  Maar dat kan ik allemaal nog niet laten zien.
Er moet nog iets geheim blijven tot aan die grote spannende dag dat waarschijnlijk de meest bijzondere dag is van je hele leven...

Maar ik kan wel nog eens wat foto's uit de oude doos halen van vorige werkjes.
Ook mijn belofte blijft gelden van mijn GIVE AWAY: de moment dat ik aan 100 volgers zit, geef ik 2 schilderijen weg... Je mag zelf kiezen wat er op komt. Ideaal als kraamkadootje of verjaardagskadootje.

XoXoXo

Nieuwe naam voor mijn blog: Bizzie!Bee!

Ik was al heel lang aan het broeden op een leuke naam voor mijn blog. 

Het moest iets zijn dat mij omschreef of iets met mijn naam. Mijn naam was al geen optie want een leuke woordspeling met mijn naam vond ik niet...

De laatste tijd heb ik ondervonden dat ik altijd wel iets aan het doen ben. Massa's hobby's , job als leerkracht, binnenkort mama, sporten, ....

Daarom ... BizzieBee!

Wat vinden jullie ervan? Ideetjes? Suggesties? 

Ik wacht nog met het aanpassen van mijn URL tot ik wat gewend ben aan deze naam en afwachtend op reacties... 

XoXoX

Over naaien, lijstjes en tijd

Ik ben een beginneling qua naaien dus ik ben ook met alles veel later dan de meesten die ik volg in blogland... Zo ga ik straks bij Stoffe&Koffe een workshop volgen om een koffertje te maken. Dat wil ik al maanden, maar het lukt me niet om er zelf aan te beginnen omdat ik ZOVEEL wil maken...

To be continued....  

De Louisa dress staat ook nog op mijn lijstje, ook zo'n populaire jurk die al veel gepasseerd is. 

Er zijn een paar problemen die ik heb als het over naaien gaat....

Mijn eerste probleem is stofjes vinden. Niet dat ik er GEEN vind,  ik vind er gewoon TEVEEL. Ik kan niet kiezen.... ze allemaal nemen is ook geen optie want ik ben ook niet goed in op voorhand maten opschrijven zodat ik niet teveel of te weinig koop. Ik werk wel met lijstjes maar in mijn hoofd is het één en al rommel.... hmz... Soms kan het zijn dat ik in het Stoffenkraam in Kapellen ben met allerlei ideeën in mijn hoofd en toch buitenkom met stofjes die ik niet nodig heb maar mooi vind en dat ik de belangrijkste dingen vergeten ben... 

Mijn tweede probleem is geduld... De patronen tekenen of in elkaar zetten vind ik geweldig irritant want dat neemt zoveel tijd in beslag. Zoveel dat ik na het patroontekenen geen zin meer heb om nog verder te doen. 

Mijn derde probleem is dat ik alles wil kunnen en kennen. En als beginnende naaister is het niet zo makkelijk om kledij te maken. Alle termen die ik nog niet ken. Beleg is volgens mij nog steeds charcuterie. Je kan ook onmogelijk van al de boekjes verwachten dat ze steeds stap voor stap zeggen waar je je stof nu moet leggen.... Eenmaal je een rits hebt ingezet kan je het natuurlijk... Maar die eerste keer moet er wel van komen. Dat brengt ons bij het volgende probleem: ik ben heel erg visueel. Als ik iets gezien heb kan ik het wel, als ik iets lees ook maar dat is dan meer "proberen" . Vroeger kon ik zo vertellen op welke bladzijde een bepaald thema stond van een les... Gelukkig bestaat er tegenwoordig youtube. 

Waarschijnlijk voor velen heel erg herkenbaar. :-) 

Ik neem mij voor: niet zagen, niet klagen , gewoon doen!

Ik zag ook allemaal leuke knuffels voorbij komen van het boek "Feest in 't knutselbos" . Ik dacht: ja dat kan ik ook. Als het zo'n dingen zijn ben ik meestal wel snel mee. 

Meteen toen het boek uitkwam kocht ik hem maar de tijd vinden om echt iets te maken had ik niet. Mede door het gesukkel met de zwangerschap stelde ik het dus uit. 

Ik was meteen grote fan van het beertje...Zo schattig... 

Uiteindelijk is het me toch gelukt!  Dit is het resultaat: 

Nu heeft mijn zoontje alvast een knuffelvriendje. Binnenkort ga ik zeker de andere figuurtjes proberen. Altijd leuk als kadootje! 

Uiteraard heb ik voor mezelf ook eens een dekentje gemaakt en een pamperzakje. Ondertussen kan ik dit al blindelings dus ik ben nu een bank vooruit ;-) Ik ben geen platte beginner meer! Nah ! 

Dit staat er alvast nog op mijn LIJSTJE.....

- een koffertje maken 

- een broekje afwerken 

- hoes voor cabriofix

- een dekentje voor de zomer

- een badcape 

- andere figuurtjes van het knutselbos

- The Louisa Dress

- Jackie manteltje 

- nog een dorothy day tripper maar groter en gepersonaliseerd 

- ...

oXoXoXoXo

JUST DO IT! 

Nog 7 weken...

Nog zeven weken te gaan als alles volgens de planning gaat... Superspannend! 
Je was vorige week al 42cm en woog al 2,2kg. Een flink bazeke zoals ze zeggen... 
Soms maak je me wel even bang hoor. Zoals afgelopen weekend... Hevige krampen in mijn onderbuik zorgden ervoor dat, ik behalve op mijn linkerzij liggen, niet anders meer kon doen. Stappen was een hel, zitten ook... We besloten dan maar om naar de dokter te gaan en die verwees ons meteen dor naar de spoed. Daar bleek ik al contracties te hebben, teveel en er zaten ook witte bloedcellen in mijn urine wat wijst op een infectie! Na een nachtje ziekenhuis , weeënremmers en een blaasspoeling mocht ik naar huis. Boodschap: remmers blijven nemen en véél rusten...

Rusten, als er nu 1 ding is dat jouw mama niet kan dan is het dat wel! Ik heb altijd wel iets te doen... 
Maar... het is nu nog te vroeg dus blijf nog maar zitten. Mama zal wel rusten dan :-)

Je hebt alvast al 1 ding gemeen met mij: jij kan ook niet stilzitten :-)  Als je slaapt ben je braaf maar als je wakker bent dan hou je een hele volksverhuis in mijn buik. Maar geen probleem hoor, dan weet ik alvast dat alles in orde is! Het is fijn om je te voelen. Je hebt ook vaak de hik. Zo schattig! 

Zo raar dat ik een levend wezentje in mijn buik heb... 
Ik kijk uit , en je papa ook, naar de moment dat we je kunnen vasthouden. 
Hoe ga je eruit zien? Ga je veel haar hebben? Of niet? Mijn ogen of die van de papa? 
Je hebt alvast de lipjes van je papa, dat weet ik zeker! 

Nou, we wachten in spanning af...
Blijf maar lekker zitten en tot binnenkort!!!

XoXo

Over nestdrang gesproken...

Zwanger zijn doet toch iets met je... Heel veel!  Ik ben nu in het laatste trimester en heb ongelooflijk veel last van opruimeritis. Alles moet opgeruimd worden, dingen die ik niet meer wil moeten weg, kasten moeten uitgekuist worden en alles moet klaar zijn voor de grote dag... Herkenbaar? Waarschijnlijk wel ;-)

Te veel energie maar te weinig mogelijkheden...Ik mag namelijk niet te druk doen van de gynea. Last te veel harde buiken. Ik moet dan ook enkele uurtjes per dag verplicht liggen. Zo moeilijk! Ik ben echt geen persoon om zo heel de tijd te liggen... Maar mijn lichaam roept me vaak tot de orde want meer dan 5 minuten wandelen gaat al vaak niet meer, pijn in mijn rug doet me gewoon stoppen met eender wat en ook mijn lief ventje is streng en roept me tot de orde! 
Als ik dan uiteindelijk ga liggen krijg ik nog wat stompjes van kleine man daar in die buik...
Hij moet er tenslotte toch nog zeker 8 weken in blijven zitten....

We zullen dan maar luisteren naar de bazen ...
XoXo

Dorothy Day Tripper PART ONE

Ik zag al die heerlijke tassen voorbij vliegen op facebook en Blogland en ik wou het ook! Een koffertje, een tas, maakt niet uit, ik wou het ook kunnen! En zo snel mogelijk.

De dorothy day tripper leek mij een leuk patroon dus ik begon eraan.

Eerst vertaalde ik alle pagina's in het Nederlands en ontcijferde de code met behulp van Jace did it! 

Toen ik uiteindelijk begon viel mij op (natuurlijk NA dat ik de patroondelen uitgeknipt had) dat dit eigenlijk niet zo'n hele grote tas was. Verdikke! Ik wou echt een grote weekendtas. Next time dan! 

Het was best een hele klus om alles uit te knippen, te verstevigen enzovoort. Het was dan ook in enkele dagen dat ik deze tas maakte, ook omdat ik mij nog NOOIT gewaagd had aan iets dat ook maar een 3D vorm had... Een hemdje, een pamperzakje en een slaapzak en een dekentje , ja oké dat ging... 

Na soms wat prutsen en vloeken lukte het mij best snel om de tas in elkaar te zetten met een degelijke (het kan altijd beter) afwerking! Zelfs het paspel lukte goed! Yes! 

Enkel de voering moet er nu nog in, maar dat is voor een andere dag.

Ik wou alvast even stoefen met mijn handtas! Echt girly. 

Nu ik de smaak te pakken heb wordt het binnenkort experimenteren met stofjes, motieven, en misschien zelfs zelf een ontwerpje maken! 

Hier alvast mijn proefversie van de Dorothy Day Tripper! 

Dorothy Day tripper
Canvas roosjesstof: stoffenverkoop Kapellen
Bruine ribveloursstof: Stoffe en Koffe Schoten
Roze grote knopen: Action
Roze paspel: Fino in Fondo
Tassenband: Veritas 

Opruiming kast: handtassen te koop!

Nestdrang, ja hoor, check!  Alle kasten opruimen en uitmesten! Zo ben ik in mijn collectie handtassen eens gaan snuffelen en ik heb besloten om er enkele weg te doen. Ze zijn niet gebruikt behalve de GUESS handtassen. Dus wie geïnteresseerd is... Laat een mailtje achter voor meer info of voor een bieding! 

dm.nathalie@telenet.be

GUESS handtas klein model €30

GUESS groot lederen model €50

Witte grote handtas met gouden studs €20

Clutch new look beige met gouden studs €20

Lederen beige handtas €30

ARTHUR&ASTON groot model met goudtinten €50