De laatste loodjes...

Loodjes, zeg dat wel! Ik dacht altijd dat men overdreef wanneer men zei dat de laatste maand van je zwangerschap zwaar is... Maar dat is dus ECHT WEL zo! Je raakt voor het minst buiten adem, ik geraak niet meer op mijn normale wijze (lees: spring recht ) uit mijn bed. Neen, nu moet ik eerst opzij rollen, mijn benen over de rand laten vallen en zo uit het bed sukkelen... Wel grappig hoor. We klagen niet, het is eens iets anders! De eetlust is ook fel geminderd. Ik zag net een prent met hoe mijn ingewanden er nu bijliggen... Ik kan zeggen: they are ALL OVER THE PLACE!  Mijn maag is zo hard samengeperst dat ik 's avonds even moet bekomen van het avondeten.... En tenslotte als ik wandel (meer dan 1km gaat niet goed meer) heb ik het gevoel dat mijn kleine ventje er ten allen tijde kan uitvallen. (Wat gelukkig niet kan)

Niet alleen lichamelijk zijn het de laatste loodjes, ook organisatorisch! De suikerbonen zijn allemaal klaar. De kadootjes voor de kids die op bezoek komen zijn bijna klaar en nu ben ik bezig aan een geboortepaneel. Een geboortedoos heb ik ook gemaakt waar ik de kaartjes van het bezoek ga ik bewaren. De naam staat ook al klaar ik de kamer (kartonnen letters met stof bekleed).
En tenslotte een opbergkist uiteraard....  Maar dat kan ik allemaal nog niet laten zien.
Er moet nog iets geheim blijven tot aan die grote spannende dag dat waarschijnlijk de meest bijzondere dag is van je hele leven...

Maar ik kan wel nog eens wat foto's uit de oude doos halen van vorige werkjes.
Ook mijn belofte blijft gelden van mijn GIVE AWAY: de moment dat ik aan 100 volgers zit, geef ik 2 schilderijen weg... Je mag zelf kiezen wat er op komt. Ideaal als kraamkadootje of verjaardagskadootje.

XoXoXo

Disney fever continues...

Ik krijg steeds meer aanvragen om een opbergdoos te schilderen. Superleuk! Mijn visitekaartjes zijn ondertussen aangekomen. Joepie! Ik kreeg deze keer van een vriendin de vraag om een disneydoos te schilderen met zeker Belle en Tinkerbell. Oké, u vraagt, wij draaien. Dit was het resultaat: Belle, Tinkerbell, Kopje, Kaars en Minnie Mouse.
Ik werk tegenwoordig de dozen ook af met glitters en steentjes (indien gewenst). Mooi effect is dat!
Ook een laagje vernis kan aangebracht worden!
Er staan nog 3 naakte opbergdozen op mij te wachten: Maya de Bij, Hello Kitty en eentje voor mijn metekind, maar dat verklap ik hier natuurlijk nog niet.

Ook het naaien van de zakjes gaat steeds beter. Ondertussen heb ik het juiste formaat al gevonden! Het zullen buttons en labels worden op de zakjes, maar ik ben nog aan het rondsnuffelen waar de goedkoopste én leukste buttons te verkrijgen zijn. Suggesties zijn zeker welkom!

Zaterdag ga ik naar mijn tweede naailes.... Ik ben er nog niet uit wat ik ga maken daar...
Ik wil de lat iets hoger leggen deze keer. Nog even snuffelen op blogs, in boekjes...

Spannend spannend...

Disney fever, naaikriebels een een beetje nostalgie...

Er is weer een opbergdoos (bijna) af! Deze keer speelt Tinkerbell de hoofdrol!
Tegenwoordig krijg ik ook vaak de vraag om de "Disney prinsessen' te schilderen.
Eerst dacht ik: huh ? Wie zijn dat dan ? Maar na grondig opzoekwerk merkte ik dat het gewoon de figuren waren die ik als kind ook superleuk vond. Word ik nu oud? Waarom wist ik dit niet?
Goed, Belle dus, en Doornroosje enzo! Oké dat moet lukken.
Voor mij dus een drukke laatste decembermaand want ik moet nog 3 opbergdozen afwerken en 3 muurschilderingen gaan doen. Top! We weten wat te doen (and I like it).






Vandaag ga ik ook mijn eerste naailes volgen. Het zal meer 'de knopjes ontdekken aan de machine' zijn want ik heb nog nooit met een naaimachine gewerkt. Ik herinner me wel als kind dat mijn tante veel naaide. Ik vond vooral dat zeepje dat ze gebruikte supercool. Als kind vond ik dat magisch. Tekenen op stofjes met zeep.... waaw. En dan al die speldjes en een doos vol met knopen. Blijkbaar was dat dan ook mijn lievelingsspeelgoed. Het zal er in feite van kleins af aan in maar heb het nu pas ontdekt. Zo zie je maar....
Als ik terugdenk aan mijn kinderjaren bij mijn tante (Ik noemde haar Tajan want Tante Liliane kon ik niet zeggen, dus nu als 28-jarige zeg ik nog steeds Tajan) dan weet ik nog wel dat ik dat allemaal wel indrukwekkend vond. Zo'n machine dat je met je voet moest besturen, een koffer met allemaal speldjes, scharen, vingerhoedjes (haha daar speelde ik dus ook veel mee) , zo'n zeepje, een lintmeter, knoopjes en noem maar op... Ik staarde dan ook uren naar haar wanneer Tajan bezig was aan iets. (Beter dan televisie!) Ook stond er een grote mand en wanneer ik daar in ging snuffelen ontdekte ik dat het een grote mand vol met wol was! Toen ik een beetje groter was maakte ik met wol armbandjes en dan kon ik meedoen.
Breien heb ik echter nooit leuk gevonden. Dat vingervlug zijn, tellen in je hoofd, die grote naalden onder je armen... Nee , niets voor mij. Het alternatief heb ik enkele maanden geleden geprobeerd. Ik ben uiteraard dan iemand die eerst ALLES van materiaal moet aanschaffen en dan pas gaat proberen... HAKEN was mijn volgende hobby. Tot ik tot de conclusie kwam dat je daar ook bij moest tellen, wil je toch leuke dingen maken en niet gewoon 1 sliert gehaakte wol. Dju toch. Ik doe dat niet graag (dacht ik)  Mijn vriend wist natuurlijk hoe laat het was. Het materiaal ligt er nog. Onaangeroerd, eenzaam en alleen, ingeruild voor een veel groter ding.

De naaimachine....